In the tar of night

Long since in this "loneliness fits,"
Color of Silence fills the form of Lips.
A call, from afar, summons me — right,
Yet, my feet stay in the Tar of Night.

No chink has this darkness quoined,
Doors and walls are together conjoined.
A shadow on Ground if happens to slide,
Phantom of an Illusion ’tis, whose bonds has pried.

Breath of folks and that of kins’,
One to one frigid, or depressed wince.
Long, in this corner of Withered Air province,
Every joy that once was, has expired since.

Magical Hand of Night,
On me and Sorrow, shuts doors in spite.
Hard as I travail in my plight,
It sneers at me with much delight.

Sketches I drew while Day stroke,
Night arrived and smeared with smoke.
Plans that I made in the thick of Night,
Day appeared and with cotton, all wiped.

Long since, as me, in everyone’s fix,
Color of silence fills the form of Lips.
No move disturb this silence might,
All Hands, Feet, stay in the Tar of Night.

در قیر شب

دیر گاهی است در این تنهایی

رنگ خاموشی در طرح لب است

بانگی از دور مرا میخواند

لیک پاهایم در قیر شب است

رخنه ای نیست در این تاریکی

در و دیوار به هم پیوسته

سایه ای اگر لغزد روی زمین

نقش وهمی است ز بندی رسته

نفس آدم ها

سر بسر افسرده است

روزگاری است در این گوشه پژمرده هوا

هر نشاطی مرده است

دست جادویی شب

در به روی من و غم می بندد

میکنم هرچه تلاش

او به من می خندد

نقش هایی که کشیدم ،در روز

شب ز راه آمد و با دود اندود

طرح هایی که فکندم در شب

روز پیدا شد و با پنبه زدود

دیر گاهی است که چون من همه را

رنگ خاموشی در طرح لب است

جنبشی نیست در این خاموشی

دست ها ،پاها در قیر شب است

Address

Where is the friend’s house?," the rider asked in the twilight.
Heaven paused;
The passerby bestowed the flood of light on his lips to darkness of sands
And pointed to a poplar and said:
"Near the tree,
Is a garden-line greener than God’s dream 
Where love is bluer than the feathers of honesty.
Walk to the end of the lane which emerges from behind puberty,
Then turn towards the flower of solitude;
Two steps to the flower,
Stay by the eternal mythological fountain of earth
where a transparent fear will visit you.
In the flowing intimacy of the space you will hear a rustling sound:
You will see a child
Who has ascended a tall plane tree to pick up chicks from the nest of light.
Ask him:
Where is the friend’s house?

خانه دوست کجاست ؟در فلق بود که پرسید سوار

آسمان مکثی کرد

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها

بخشید

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت

نرسیده به درخت

کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است

و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است

می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ

سر به در می آرد

پس به سمت گل تنهایی می پیچی

دو قدم مانده به گل

پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی

و تو را ترسی شفاف فرا میگیرد

در صمیمیت سیال فضا،خش خشی می شنوی

کودکی می بینی

رفته از کاج بلندی بالا ،جوجه بردارد از لانه نور

و از او می پرسی

Don’t wast precious time worring about

What you should have done

But rather ,focus your attention

On what you are doing now,

And what you want to do

In the future

Don’t concentrate

On any mistakes that might have been made,

But learn from them           -Debbie Avery

وقت گرانمایه را در اندوه آنچه باید می شد

بر باد مده

بر آنچه اکنون انجام میدهی

و آنچه در آینده می خواهی انجام دهی اندیشه کن

بر لغزشهایی که گمان می کنی داشته ای ، میندیش

از آنها بیاموز

                                                                                                   
Mother’s day

A man stoped at a glower shop to order some flowers to be weird to his mother
who lived two hundred miles away
As he got out of his car,he noticed a young girl sitting on the curb sobbing.he
asked her what was wrong and she replied :I wanted to buy a red rose for my
mother.but I only have seventy – five cents and a rose costs two dollars
The man smiled and said:come on with me .I’ll buy you a rose
He bought the little girl her rose and ordered his own mother’s flowers
As they were leaving ,the man offered the girl a ride home. She said :yes
,please ! you can take me to my mothere
The girl directed him to a ceremony,where she placed the rose on a freshly dug
grave
The man returned to the flower shop ,canceled the wire order.picked up a bouquet
and drove the two hundred miles to the mother’s house

روز مادر                                                                                            

مرد، کنار مغازه گل فروشی ایستاد تا دسته گلی را برای مادرش- که دو هزار مایل دور
از او زندگی می کرد-سفارش دهد و از طریق پست بفرستد. لحظه ای که از ماشینش پیاده شد
توجهش به دخترکی جلب شد که گوشه ای نشسته بود و زار زار گریه می کرد.
مرد از او پرسید چه شده و دخترک جواب داد:من خواستم یک شاخه رز قرمزی را برای مادرم
بخرم اما فقط هفتاد و پنج سنت دارم و آن شاخه گل،دو دلار است.
مرد لبخندی زد و گفت :با من بیا ،من برایت می خرم
او برای دخترک شاخه گل رز را خرید و دسته گل مادرش را نیز سفارش داد.
وقتی آنها از هم جدا می شدند،مرد پیشنهاد کرد دخترک را برساند
دخترک گفت:بله ،لطفا .شما می توانید مرا نزد مادرم برسانید؟.
دخترک، مرد را به سمت گورستان راهنمایی کرد،جایی که شاخه گل را روی قبری که خاکش
تازه بود،گذاشت.
مرد به مغازه گلفروشی برگشت ،سفارش خود را لغو کرد و دسته گل را گرفت و دو هزار
مایل مسافت خانه مادرش را در پیش گرفت.