Oh what a storm your eyes brew

Your eyes conceal the secrets of the world

And like an endless night I can see

 all the joys, anxieties

all laughters and weepings of the world in them

چشم های تو چه غوغایی می کند

چشم های تو راز جهان را با خود دارند

و همچون شبی بی انتها

من تمام شادی ها ،اضطراب ها ،

تمامی خنده ها و گریه های جهان را در آنها می بینم

(more…)

These crystal snow drops
Look like butterflies of sadness
Which fall down
Bewildered and tired
I approach the window
And look from behind the window-pane;
A chronic sadness stings my heart
Where can I search in this ruin
To find you there,
So that your kind eyes
Can erase my woes

رویا
این دانه های بلور برف انگار پروانه های اندوهند
که سرگردان و خسته سقوط می کنند
کنار پنجره می آیم
و از پشت شیشه نگاه می کنم
غمی دیرین بر دلم نشتر می زند
در کجای این ویرانکده پرسه بزنم
که تو آنجا باشی
و چشم های مهربانت،غمهای مرا بزدایند

Standing in front of the sun
He stared with loving eyes
Into the sun’s bright eyes
The sun grow ashamed
At the warmth of those green eyes
And melt
And fell drop by drop
Then the sun murmured to itself:
“I wish in my breast a flame of love
Even a faint one could be kindled too”

در برابر خورشید ایستاد
و چشم های عاشق خود را
در چشم های روشن خورشید دوخت
خورشید از حرارت چشمان سبز او شرمنده گشت
و آب شد و قطره قطره چکید
و آنگاه ، خورشید
با خویشتن به زمزمه گفت:
ای کاش در درون سینه من نیز
یک شعله هر چند خرد
از عشق می دمید

Literal:

The caravan of life shall always pass

Beware that is fresh as sweet young grass

Let’s not worry about what tomorrow will amass

Fill my cup again, this night will pass, alas.

Meaning:

To be aware of each moment spent

Is to live in the now, and be present

Worry for morrow shan’t make a dent

Caring for the now, your mind must be bent

این قافله عمر عجب می گذرد

دریاب دمی که با طرب می گذرد

ساقی غم فردای حریفان چه خوری

پیش آر پیاله را که شب می گذرد

(more…)

Ghazal 2-

Where is sensible action, & my insanity whence?

See the difference, it is from where to whence.

From the church & hypocritical vestments, I take offence

Where is the abode of the Magi, & sweet wine whence?

For dervishes, piety and sensibility make no sense

Where is sermon and hymn, & the violin’s music whence.

صـلاح کار کـجا و مـن خراب کـجا

بـبین تـفاوت ره کز کجاست تا به کجا

دلـم ز صومعه بگرفت و خرقـه سالوس

کـجاسـت دیر مغان و شراب ناب کجا

چـه نسبت است به رندی صلاح و تقوا را

(more…)

Ghazal 1-

O beautiful wine-bearer, bring forth the cup and put it to my lips

Path of love seemed easy at first, what came was many hardships.

With its perfume, the morning breeze unlocks those beautiful locks

The curl of those dark ringlets, many hearts to shreds strips.

In the house of my Beloved, how can I enjoy the feast

Since the church bells call the call that for pilgrimage equips.

الا یا ایها الـساقی ادر کاسا و ناولـها

که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها

بـه بوی نافه‌ای کاخر صبا زان طره بگـشاید

ز تاب جعد مشکینش چه خون افـتاد در دل‌ها

مرا در منزل جانان چه امـن عیش چون هر دم

(more…)

(more…)

(more…)

Blessed is your face
Blessed is your name
My beloved
Blessed is your smile
Which makes my soul want to fly
My beloved
All the nights
And all the times
That you cared for me
But I never realized it

مبارك و خجسته باد چهره ات
مبارک باد نامت
ای عشق من
گرامی باد خنده هایت
که روح مرا به پرواز در می آوری
ای عشق من
در تمام شبها
و در همه زمان
تو همیشه مراقب من بودی

(more…)

I dream of beauty that reanscends time
In a world that knows nothing else
Where all is clean and pure and good
And all mankind is willing to help one another
Where discovery is a way of life and there is not fear of failure
Where God is a very personal thing that is real to everyone
I dream of a time that has no pain
And where there is no despair where love has a constant meaning
That keeps people together forever
I dream that all of this could someday be true
And I pray that I will share it all with you. Johnnie Rosenauer

به آن زیبایی می اندیشم که زمان را به فراسو برد
به دنیایی که هیچ چیز دیگری نمی شناسد
جایی که همه چیز پاک است و ناب و نیکو
و انسانها آرزومند آن که یار یکدیگر باشند
جایی که کشف،خود راه و رسم زندگی است
و هراسی از شکست در دلها نیست
جایی که خدا در وجود یکایک ما حضور دارد
و برای همه حقیقت او آشکار است
به زمانی می اندیشم رها از رنج
و جایی که نومیدی به آن راه ندارد
جایی که عشق معنایی پیوسته یافته است
تا انسانها را تا ابد به هم پیوند دهد
به آن می اندیشم که تمام این ها روزی حقیقت یابند
و نیایشم این است که در همه اینها با تو سهیم شوم